عفونت رحم و واژن

عفونت رحم و واژن چیست و چه کسانی به آن دچار می شوند؟

عفونت واژینال به عنوان یکی از رایج ترین عفونت های قارچی در زنان در سن باروری شناخته می شود. و به عنوان یک مشکل مهم بهداشت عمومی در نظر گرفته می شود.در سال های اخیر به دلیل مقاومت در برابر داروهای رایج ضدقارچ استفاده از داروهای سنتی ضدقارچ و گیاهان دارویی افزایش یافته است.

ادامه مطلب

طب سنتی| معجزه “ماء العسل” در درمان بیماری‌های ریه

طب سنتی: معجزه “ماء العسل” در درمان بیماری‌های ریه

حکمای طب سنتی از عسل به‌عنوان دارو در درمان بیماری‌ها به‌شکل‌های مختلفی استفاده می‌کردند، شایع‌ترین روشی که در کتاب‌های طب سنتی ایران ثبت شده، استفاده از عسل به‌شکل “ماء‌العسل” است که در درمان بیماری‌های ریه اثرات اعجاب‌انگیزی دارد.

به گزارش خبرنگار گروه بهداشت و درمان خبرگزاری تسنیم؛‌ عسل تنها شیرین‌کننده طبیعی است که در عصر حجر در دسترس انسان قرار داشت و به‌عنوان منبع غذایی مصرف می‌شد، بنابراین انسان برای اینکه بتواند به آن دست یابد، حتی حاضر بود زندگی‌اش را به خطر بیندازد!

نخستین مدرک مکتوب درباره عسل یک مکتوب سومری است که به 2100-2000 قبل از میلاد مسیح مربوط است و در آن از عسل به‌عنوان نوعی پماد و دارو یاد شده است البته تصاویر نقاشی‌شده انسان به‌روی سنگ در حال جمع‌آوری عسل نشان داده که مصرف عسل به 8000 سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد.

در اغلب تمدن‌های گذشته عسل هم به‌عنوان غذا و هم به‌عنوان دارو شناخته شده بود حتی در کتاب‌های مذهبی هم از این ماده نام برده شده و به فواید آن اشاره شده است؛ در انجیل آمده: «پسرم عسل بخور، زیرا خوب است»، در قرآن کریم هم به فواید درمانی عسل اشاره شده و در سوره مبارکه نحل آیات 68 و 69، نیز از عسل که در شکم زنبور ساخته می‌شود، به‌عنوان شهد رنگارنگی یاد کرده که «فیه شفاء للناس» است؛ لازم به ذکر است که کلمه شفا چهار بار در قرآن کریم آمده است، استفاده از تعبیر شفا برای عسل در قرآن می‌تواند نشانه اهمیت آن در پیشگیری و درمان بیماری‌های جسمی باشد.

در زبان فارسی، عسل را «انگبین» می‌گویند؛ حکمای طب سنتی با توجه به دانشی که درباره فواید عسل داشتند، از آن به‌عنوان دارو در درمان بیماری‌ها به‌شکل‌های مختلفی استفاده می‌کردند، شایع‌ترین روشی که در کتاب‌های طب سنتی ایران ثبت شده، استفاده از عسل به‌شکل “ماء‌العسل” است.

ماء‌العسل که یک لغت عربی است، در زبان فارسی «آب انگبین»، در زبان رومی «ملیطیون» و به‌یونانی «مالیقراطن» یا «ماء القراطن» نام دارد، زیرا که در زبان یونانی مالی به‌معنی آب و ماء القراطن که مستعمل اطبا است معرب آن است، «اقومالی» نیز عبارت است از شهد عسل که در آب ریخته شده و به‌هم می‌زنند، اما نمی‌پزند.

اجزای ماء العسل

ماده مشترکی که در تمام کتاب‌ها برای ساخت ماء‌العسل به‌کار رفته، آب و عسل است که ماء‌العسل ساده را می‌سازد؛ آنچه در منابع مختلف با هم متفاوت است، میزان آب و عسل مصرفی و افزودنی‌هایی است که بسته به کاربرد دارو به آن اضافه می‌شده است؛ اغلب اوقات این مواد افزودنی را در صورت نیاز به گرمی بیشتر و جهت تقویت اثر، به ماء العسل اضافه می‌کردند و ماءالعسل مرکب می‌ساختند؛ به‌عنوان مثال دارچین، خولنجان، زنجبیل، مصطکی، زعفران، سنبل، جوزبوا، دارفلفل، قرنفل، گلاب، هل و بسباسه بر حسب کاربردهای متفاوتی که حکما انتظار داشتند به فرمولاسیون ماء‌العسل اضافه می‌شده است.

روش تهیه ماء العسل

برای تهیه ماء‌العسل ساده روش‌های متفاوتی در کتاب‌های مختلف توصیه شده است، اگرچه ماده مشترکی که در تمام آنها به‌کار رفته آب و عسل است؛ این دو ماده به‌نسبت‌های مختلفی با هم مخلوط شده، با آتش ملایم جوشانده می‌شود، سپس کف آن برداشته می‌شود تا مقدار معینی که در اغلب کتاب‌ها یک‌سوم یا دوسوم ماده اولیه است، از آن باقی بماند یا به غلظت خاصی مانند قوام سکنجبین برسد البته ابوریحان بیرونی در «الصیدنه فی الطب»، به‌جای جوشاندن مخلوط آب و عسل، معتقد است می‌توان آن را در برابر آفتاب قرار داده تا به‌تدریج آب آن تبخیر شده و به غلظت مطلوب برسد؛ نوع آب مصرف‌شده نیز در اغلب منابع آب باران، آب شیرین یا آب خالص است اما در طب یوسفی آب گلاب برای تهیه ماء العسل توصیه شده است.

برای تهیه ماء‌العسل مرکب، مواد افزودنی را هم قبل از طبخ کوبیده، در کیسه کتانی کرده، به‌هنگام طبخ به ماء العسل اضافه می‌کردند، سپس کیسه را مرتب با دست یا با پشت کفگیر مالش می‌دادند تا قوت ادویه وارد ماء العسل شود؛ وقتی حجم و غلظت آن به حد دلخواه می‌رسید کیسه را خوب فشار می‌دادند و خارج می‌کردند، سپس ماء العسل را سرد کرده، نگاه می‌داشتند.

در بعضی از منابع مانند «قانونچه»، «دفع المضار الکلیة عن الابدان الانسانیه»، «طب اکبری»، «قرابادین شفایی» و «قرابادین کبیر» میزان عسل مصرفی برای تولید ماء‌العسل باید نصف میزان آب باشد اما در بعضی از کتاب‌ها مقدار آب مصرفی بیشتر بوده و به‌عنوان مثال در «طب یوسفی» و «اختیارات بدیعی»، آب مصرفی به‌اندازه 10 برابر و در «تحفه حکیم مؤمن»، «الصیانة فی الطب» و «اکسیر اعظم»، میزان آب مورد نیاز شش برابر عسل توصیه شده است؛ با این حال جرجانی در کتاب «یادگار» عقیده دارد میزان آب لازم پنج برابر عسل یا بیشتر هم می‌تواند باشد.

خواص ماء‌العسل در درمان بیماری‌های ریه

ماء‌العسل کاربرد ویژه‌ای در درمان بیماری‌های ریه داشته و در ذات الریه، ذات الجنب، سرفه، خرخر، تنگی نفس، خشونت ریه و گرفتگی صدا به‌کار می‌رود؛ با توجه به این‌که ماء العسل جالی، منضج و مقطع بلغم است در صورت وجود رطوبت در ریه می‌تواند یک داروی خیلی خوب برای تلطیف و دفع رطوبات ریه در نظر گرفته شود البته در پاک کردن سینه و ریه، سکنجبین از ماء العسل قوی‌تر است.

ذات الریه و ذات الجنب

ذات الریه همان التهاب ریه‌هاست که اغلب بر اثر عفونت ریه ایجاد شده و عامل این بیماری ممکن است باکتری، ویروس یا قارچ باشد؛ بر اثر این التهاب ریه، اجساد سلولی و مایع در کیسه‌های هوایی و مجاری تنفسی تجمع پیدا کرده و در عمل تنفس اختلال ایجاد می‌شود؛ از آنجایی که در منابع طب سنتی در ذات الریه، خوردن آب سرد ممنوع است، شربت‌های زداینده مانند ماءالعسل، جلاب و کشکاب در همه انواع ذات الریه و ذات الصدر و ذات الجنب مفید بوده و سینه را از رطوبت‌ها پاک می‌کند البته تفاوت آنها در این است که جلاب و ماء العسل زداینده‌تر است و کشکاب مقوی‌تر، حتی در «قانون» ابوعلی سینا از ماء‌العسل به‌عنوان بهترین پاک‌کننده (جالی و منفی) یاد کرده است، لازم به ذکر است در صورتی که ذات الریه خام باشد، باید ماءالعسل با آب بسیار مخلوط شود اما اگر ذات الریه از نوع پخته باشد، بهتر این است که خردل در ماء العسل به بیمار داده شود؛ در ذات الجنب نیز اگر ماده غلیظ و فشرده باشد، طبق توصیه جرجانی در ذخیره خوارزمشاهی، زونای خشک و خردل کوبیده‌شده در ماء العسل گرم‌شده مفید است. همچنین در صورت وجود زخم مزمن در ریه و چرک جمع‌شده در سینه، آشامیدن قسطرون با ماء العسل می‌تواند کمک کند.

سرفه

تحقیقات نشان داده شایع‌ترین علت سرفه مزمن وجود ترشحات پشت‌حلقی است؛ آسم، ریفلاکس گاستروازوفاژیال، برونشیت مزمن و برونشکتازی به‌ترتیب سایر علل شایع ایجاد سرفه هستند، در طب سنتی ایران برای درمان سعال یا سرفه نیز ماء‌العسل به‌تنهایی یا همراه با برخی گیاهان دارویی توصیه می‌شده است به‌عنوان مثال ناظم جهان در اکسیر اعظم برای سرفه بارد، مصرف ماء‌العسل را به‌جای آب لازم شمرده است؛ فندق آغشته به ماء‌العسل و شربتی از ماء العسل همراه با غاریقون، تربد سفید، ریشه شیرین‌بیان، شحم حنظل، ایارج فیقرا و اندروت ترکیبات دیگری هستند که برای سرفه مزمن، تجویز می‌شوند، علاوه بر این حکیم عقیلی در مخزن الادویه، تخم بنج و تخم خشخاش را همراه ماءالعسل برای درمان سرفه و خلط خونی مفید دانسته است.

خرخر و تنگی نفس

تنگی نفس یا ناشی از افزایش نیاز بدن به تهویه ریوی است یا ناشی از کم شدن قابلیت انتشار اکسیژن به درون آلوئول‌های ریه این حالت ممکن است در بیماری‌هایی مانند آسم برونشیال، آمفیزم، وجود مقدار زیاد مایع در جنب، پنوموتوراکس، فلج عضلات تنفسی و انقباض عضلات جدار سینه دیده شود.

در طب سنتی ایران برای درمان خرخر و تنگی نفس که معمولاً شب‌ها پدید می‌آید، خوردن ماء‌العسل به‌صورت قطره قطره و همچنین انگشت‌پیچ تخم کتان با عسل مفید است؛ حکیم ارزانی و ناظم جهان برای درمان این بیماری مصرف ماءالعسل به‌تنهایی با نوع بلغمی آن همراه با عرق بادیان (رازیانه را به‌جای آب) توصیه می‌کردند، علاوه بر این ناظم جهان در اکسیر اعظم، ماء‌العسل ساخته‌شده از افتیمون، انجیر، پودینه و سداب را که در آب جوشانده باشند و از آن ماء العسل درست کرده باشند، بسیار در درمان تنگی نفس مؤثر می‌داند؛ جوشانده کراث (تره) با ماء العسل نیز برای ربو و درد سینه نافع است، قیقهر با ماء‌العسل نیز داروی دیگری است که در مخزن الادویه برای درمان ربو آمده است؛ شربت ماء العسل همراه با غاریقون، تربد سفید، ریشه شیرین‌بیان، شحم حنظل، ایارج فیقرا و انذروت که برای درمان سرفه در قرابادین کبیر آمده بود، برای درمان ربو و تنگی نفس، نیز تجویز می‌شده است، به‌عقیده حکیم ارزانی زرنیخ، رازیانه، بوره، تخم سپندان، مخلوط‌شده با ماءالعسل نیز می‌توانند داروهایی قوی برای درمان ربو و تنگی نفس باشند. در بعضی نسخه‌ها جوشانده گاوزبان، افتیمون، عرق بادرنجبویه و گل ارمنی همراه با ماءالعسل نیز برای اغلب بیماری‌های تنفسی مانند سرفه، تنگی نفس، خشونت سینه و نای مفید شمرده شده است.

خشونت ریه

در خشونت ریه نیز توصیه شده است به‌جای آب، ماء العسل مصرف شود؛ حکیم مؤمن تنکابنی در تحفه، غرغره کرنب با ماء العسل را برای خشونت مزمن نای و همچنین ورم زیر زبان و سنگینی و سستی آن مفید شمرده است، علاوه بر این ماءالعسل آمیخته با آب بسیار، در تسکین دردهای ناشی از ریاح بخاریه و سده نیز توصیه می‌شده است.

گرفتگی صدا

گرفتگی صدا یا لارنژیت مشکلی است که بر اثر التهاب تارهای صوتی رخ داده و ممکن است به‌علل عفونی یا غیرعفونی اتفاق بیفتد؛ برای درمان گرفتگی صدا، حکما حلتیت را با ماءالعسل مخلوط کرده و به بیمارشان می‌دادند و معتقد بودند این دارو اثر عجیبی در درمان گرفتگی صدا دارد البته اگر گرفتگی صدا ناشی از رطوبت باشد و همراه با خشونت و حرارت نباشد، توصیه می‌شود آبی را که انیسون و بادیان در آن جوشانده‌اند، با ماء العسل غرغره کنند؛ نسخه دیگر که در اکسیر اعظم آمده این است که ریشه سوسن آسمانگونی را با عسل و کمی فراسیون و قنطوریون، یا اینکه خردل را با عسل غرغره کنند؛ حکیم ارزانی مصرف ماء العسل همراه با باقلی، مویز، تخم کتان، خرما، چلغوزه، انجیر، حلبه و مغز بادام شیرین و تلخ و نیشکر را هم برای گرفتگی صدا مفید شمرده است؛ لازم به ذکر است که حتی جرجانی در «ذخیره خوارزمشاهی» برای درمان گرفتگی صدای کودکان، قطره قطره چکاندن ماء العسل نیم‌گرم در دهان را توصیه کرده و نسخه دیگر او هم تخم کتان کوبیده مخلوط با عسل است.

میزان مصرف و عوارض

در جست‌وجوی کتاب‌های مختلف، به میزان مصرف ماءالعسل به‌طور دقیق اشاره‌ای نشده است، اما در کتاب‌های «قانونچه فی الطب»، «خلاصة الحکمة» عقیلی، «قرابادین شفایی»، «طب اکبری» و «طب یوسفی» همه میزان مصرف ماء العسل را تا سی مثقال یا پنج اوقیه (حدود 150-250 گرم) مطرح کرده‌اند.

ماء العسل هم مانند همه داروهای دیگر ممکن است برای بعضی از افراد عارضه ایجاد کند، بنابراین در بعضی از شرایط نباید مصرف شود؛ به‌عنوان مثال هنگامی که ماء العسل برای درمان قولنج به‌کار می‌رود، بر اساس توصیه شیخ الرئیس باید که شدیدالطبخ باشد، یعنی آن را بسیار جوشانده باشند، زیرا ضعیف الطبخ آن موجب نفخ می‌شود، علاوه بر این ماء العسل به‌علت گرمی مزاج آن برای صاحبان مزاج گرم صفراوی و ورم‌های گرم احشا مضر است.

حکما معتقد بودند که اگر خلطی در اعضای داخلی چون جگر و طحال، ورم صلب یا نرم باشد، ماء العسل مضر خواهد بود؛ در ضمن از آنجایی که جگر و طحال، آن را به‌سبب شیرینی زودتر و بیشتر جذب می‌کنند پس زیادتر از مقدار طبیعی می‌کِشند، به‌حدی که در مجاری نمی‌گنجد، به همین علت سده در افراد صاحب سده، تشدید شده و دهانه رگها تنگ می‌شود، بنابراین در این افراد به‌جای ماءالعسل بهتر است سکنجبین استفاده شود، زیرا در سکنجبین قوت شیرینی با سرکه شکسته می‌شود و جگر و طحال به جذب آن چندان شوق ندارند و با قوت سرکه ماده زودتر لطیف شده و سده گشاده می‌شود.

گاهی ممکن است ماء‌العسل ساده باعث ایجاد صفرای کفناک در انسان شود، پس اگر چنین احساسی وجود داشت لازم است از نوشیدن ماء العسل پرهیز شود؛ گاهی نیز در حمیات وبائی استفراغ صفرا بسیار اتفاق می‌افتد و هرچند بیمار قی نمی‌کند، اما حرارت و اضطراب فرد بالا می‌رود؛ این حالت، علامت نهایت حرارت است و ممکن است که روده را بخراشد و سحج تولید کند، بنابراین در این شرایط نه ماء العسل مفید است، نه جلاب و نه سکنجبین، بلکه در اکسیر اعظم آب بسیار سرد توصیه شده است.

حکما درباره ترتیب خوردن داروها نیز ایده‌هایی داشتند، به‌عنوان مثال نوشیدن ماءالعسل بعد از ماء الشعیر را درست نمی‌دانستند، بلکه معتقد بودند بهتر است ماء العسل پیش از ماءالشعیر خورده شود تا زود از مجرای گوارشی عبور کند و راه ماءالشعیر را باز کند، ناظم جهان در اکسیر اعظم معتقد است، اگر طبیعت فرد دچار قبض بوده و حرارت او مفرط باشد، به‌جای جلاب و ماءالعسل، آب تمر هندی آمیخته با جلاب برای بیمار سودمند است.

ریفلاکس معده

ترش کردن معده و تاثیرشگفت انگیز عسل بر آن

تحقیقات علمی مبنی براین است : استفاده از عسل برای بهبود سیستم گوارشی مناسب است . همچنین برای کنترل عملکرد آن نیز یک گزینه عالی است . مواد مفیدی در ترکیبات عسل موجود است که دردرمان بیماری های معده ازجمله ریفلاکس معده تاثیر بی نظیر دارد.

بیماری رفلاکس معده به مری

بیماری رفلاکس معده به مری

ادامه مطلب

عسل و کاهش علائم کرونا(COVID-19)

تحقیقات نشان می‌دهد که عسل می‌تواند در کاهش علائم کرونا موثر باشد.

در برخی از تحقیقات نیز گفته شده است که مصرف عسل می‌تواند از شدت این عارضه کم کرده و روند بهبودی را سرعت بخشد.

طبق آخرین یافته های علمی، ایمنی و اثربخشی عسل  در بیماران مبتلا به کرونا به اثبات رسیده است.

 

به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

 

فواید عسل

عسل و کاهش علائم کرونا

ادامه مطلب

یرقان (زردی)

تاثیر عسل بر یرقان

تحقیقات نشان می‌دهد که عسل می‌تواند در کاهش علائم زردی (یرقان) موثر باشد.

در برخی از تحقیقات نیز گفته شده است که مصرف عسل می‌تواند از شدت این عارضه کم کرده و روند بهبودی را سرعت بخشد.

طبق آخرین یافته های علمی، ایمنی و اثربخشی تاثیر عسل بر زردی (یرقان)  در بیماران مبتلا  به اثبات رسیده است.

 

به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

 

تاثیر عسل بر یرقان

تاثیر عسل بر زردی (یرقان)

ادامه مطلب

اختلاف ظاهری بین زنبورها ی عسل

 

 

اختلاف ظاهری بین زنبورها ی عسل

اختلاف ظاهری بین زنبورها ی عسل

 

اختلاف ظاهری بین زنبورها:

از نظر جنسی در کندو دو نوع زنبور وجود دارد که شامل نر ها و ماده ها هستند.نرها از تخم های بارور نشده و ماده از تخم های بارور شده بوجود می آیند. بنابراین نرها n کروموزومی و ماده ها  ۲n کروموزومی هستند.زنبوران کارگر و ملکه ۲n کروموزومی بوده و هیچگونه اختلاف ژنتیکی ندارد. این اختلاف ظاهری بین زنبورها در ملکه و کارگر اساسا بستگی به نوع و مقدار تغذیه در دوران لاروی دارد.نرها از نظر جنسیت و هم از نظر بعضی از اعضا خارجی بدن با زنبوران کارگر و ملکه فرق دارند.

اختلاف ظاهری بین زنبورها ی ملکه کارگر و نر:
فرق ظاهری بین ملکه وکارگر در طویلتر بودن شکم واندام است. شناختن ملکه در داخل جمعیت وبین دهها هزار زنبور عسل کار ساده‌ای نیست. ولی زنبوردارهای با سابقه وکار کشته ومجرب با کمی زحمت ودقت ملکه را از بین آنهمه از زنبورها پیدا می‌کنند.فرق ظاهری بین زنبورهای «نر» با «کارگران» و «ملکه» در این است که:
اول: چشمهای مرکب زنبور نر از پشت سر به یگدیگر می‌رسند . حال آنکه چشمهای کارگران و ملکه مثل هم بوده وبه همدیگر نمی‌رسند.
دوم: زنبورهای نر چاقند وکلفتر از کارگران وملکه‌اند.
سوم: انتهای شکم زنبور نر گرد است ولی ملکه وکارگران دارای انتهای نوک تیز می‌باشند.

ملکه ی زنبورعسل

ملکه ی زنبورعسل تنها موجود مادهٔ کامل وتنها تخمگذار جمعیت است که مثل زنبور کارگر از تخم بارور شده به وجود می‌آید.«ملکه» مادر تمام زنبورهایی است که باوی در یک کندو زندگی می‌کنند.مدت رشدش از تخم تا موجود کامل ۱۷ تا ۱۸ روز بوده . پس از رسیدن به سِّن بلوغ در چند روز آفتابی قبل از ظهرها از کندو به خارج پرواز نموده . وبا چند یا چندین زنبور نر جفتگیری می‌کند.بنا براین خیلی از زنبورهای یک جمعیت باوجودی که از یک ملکه به وجود می‌آیند. باز هم نسبت نا خواهری دارند، چون دارای پدرهای متفاوتی می‌باشند.

به همین دلیل هم خیلی از اوقات زنبورهایی که از ملکه تولید شده‌اند رنگهای مختلفی دارند. پس از شروع تخمگذاری ملکه معمولاً تا آخر عمر دیگر کندویش را ترک نمی‌ کند. مگر هنگام بچه زادن. ملکه معمولاً ۵ سال وبه طور استثنایی ۶ سال هم ممکن است عمر کند. ولی اگر بخواهیم جمعیت پر محصول باشد باید وی را حد اکثر در سِّن سه سالگی حذف نموده. ویک ملکه جوان وفعال به جای آن به جمعیت داد،
به زبان زنبورداران (ملکه را جانشین نمود)، چون با بالا رفتن سِّن وپیری، قدرت تخم گذاری ملکه نیز کمتر می‌شود. در نتیجه جمعیت پس از مدتی ضعیف وضعیفتر می‌گردد. از یک جمعیت ضعیف هم هرگز نباید انتظار محصول عسل فراوان را داشت.

 

زنبور نر

زنبورهای نر از تخمهای بارور نشده بوجود می‌آیند. یعنی پدر نداشته وتنها دارای مادرند، ولی از جانب مادری دارای پدر بزرگ هم می‌باشند. مدت رشدشان «از تخم تا زنبور کامل» ۲۴ روز است. زنبور نر ۱۲ روز پس از تولد به سِّن بلوغ رسیده وقادر به جفتگیری می‌باشد. زنبورهای نر از اواسط فروردین تا نیمه دوم تابستان در کندوها وهمراه کارگران وملکه زندگی می‌کنند.
جمعیتهایی که دارای ملکه‌اند از نیمهٔ دوم تابستان نرها را به زور از داخل کندو بیرون می‌رانند . ویا مانع ورودشان به کندو می‌شوند تا از گرسنگی بمیرند. این پدیده به نام «نرکشی» معروف است. بنا براین در حالت طبیعی در فصول پائیز وزمستان در کندوها از زنبور نر خبری نیست.

وجود زنبورهای نر تنها برای جفتگیری با ملکه‌هایی است که معمولاً در جمعیت تولید می‌ گردند. واین کار همیشه در خارج از کندو ودر هوای آزاد وآفتابی انجام می‌گیرد. هر زنبور نر تنها یکبار در زندگی می‌تواند جفت گیری کند. چون هنگام جفت گیری دستگاه تناسلی وقسمتی از بدنش پاره شده ودر داخل بدن ملکه باقی می‌ماند. وی در اثر این زخم می‌میرد وزندگیش پایان می‌پذیرد. بدین طریق زنبور نر هرگز فرزندش را نمی‌بیند.

 

زنبور کارگر

زنبور کارگر مانند ملکه همیشه از تخم بارور شده بوجود می‌آید وباز مانند ملکه از جنس ماده‌است. دوران رشدش «از تخم تا زنبور ماکل» ۲۱ روز است.

تمام کارهای داخلی وخارجی کندو وجمعیت را کارگران انجام می‌دهند که مهمترین آنها عبار تند از :
زنبور عسل تمیز کردن داخل سلولهای مومی
تغذیه ملکه
تغذیه لاروها
گرم کردن لاروها
تنظیم گرمای داخلی کندو
تولید موم
ساختن سلولهای مومی
دفاع
تعویض هوای داخلی کندو
جمع آوری شهد وگرده گل
تهیه بره موم
آوردن آب به داخل کندو و …

 

دونوع زنبور کارگر وجود دارد که از لحاظ شکل ظاهری کوچکترین فرقی بین آنها دیده نمی‌شود:
کارگران بهاری که از اوائل بهار تا نیمهٔ تابستان متولد می‌گردند . حد اکثر سنشان «از تولد تا مرگ» از شش هفته تجاوز نمی‌کند.
کارگران پُائیزی که از نیمهٔ دوم تابستان به بعد تولد می‌یابند . حد اکثر سِّن آنها اغلب از هفت ماه بیشتر است.
تعداد زنبورهای کارگر یک جمعیت نسبتاً خوب در حداکثر قدرتش درسال به ۶۰۰۰۰ عدد یا بیشتر هم می‌رسد. در صورتیکه که در زمستان تعدادشان از ۸۰۰۰ الی ۱۲۰۰۰ تجاوز نمی‌کند.

زنبورها از گلهای خوشبو ومعطر بهاری تغذیه می‌کنند. در فصل بهار و پائیز کندوها پر می‌گردد . هرکندو در حدود یک تا دو کیلو واحیاناً ۴ کیلو در فصلهای پُربار عسل بدست می‌آید. با مهارت خیلی بسیار کسانی که شغل جمع آوری عسل پیشه گرفته‌اند .عسل از این کندوها خارج و در ظرف خالی می‌نمایند و کندو را بیرون نمی‌آورند. چون زنبور عسل طبق عادت همیشه یک جا مسکن می‌نماید بشرطی که کسی اذیت وآزار بر او ننماید.

تصلب شرایین

درمان تصلب شرایین با عسل

تحقیقات حاکی از آن است که استرس اکسیداتیو مسئول بیماری‌های قلبی-عروقی و تصلب شرایین  هستند و به پیشرفت بیماری‌های مزمن و فرسایشی نظیر سرطان، اختلالات خود ایمن، پیری، آب مروارید، آرتروز روماتیسمی و بیماری‌های قلبی-عروقی و تحلیل عصبی کمک می‌کند.

 

به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

ادامه مطلب

موکوزیت دهانی

موکوزیت دهانی اغلب بعنوان التهاب مخاط دهان ناشی از عوامل شیمی درمانی یا اشعه یونیزان تعریف می شود.موکوزیت دهانی باعث التهاب و زخمهای دهانی میگردد.

تحقیقات اخیرثابت کرده است که استفاده موضعی از عسل، می تواند به صورت مشابه با بابونه و کلرهگزیدین در پیشگیری از موکوزیت ناشی از شیمی درمانی در کودکان مبتلا به لوسمی موثر باشد.
به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

خشکی دهان

تحقیقات نشان می‌دهد که عسل می‌تواند در کاهش علائم خشکی دهان در طب سنتی موثر باشد.

در برخی از تحقیقات نیز گفته شده است که مصرف عسل می‌تواند از شدت این عارضه کم کرده و روند بهبودی را سرعت بخشد.

طبق آخرین یافته های علمی در مورد خشکی دهان از نظر طب سنتی، ایمنی و اثربخشی عسل  در بیماران مبتلا به سرطان سر و گردن برای مدیریت خشکی دهان به اثبات رسیده است.

 

به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

ادامه مطلب

پوکی استخوان

عسل پوکی استخوان :تحقیقات نشان می‌دهد که عسل می‌تواند در کاهش علائم پوکی استخوان موثر باشد. در برخی از تحقیقات نیز گفته شده است. که مصرف عسل می‌تواند از شدت این عارضه کم کرده و روند بهبودی را سرعت بخشد.

 

به یاد داشته باشید که درمان های طبیعی روند طولانی مدتی را طی می کنند تا شما را به نتیجه مطلوب برسانند. از این رو در مصرف مداوم آن سهل انگاری نکنید و کمی صبور باشید.

ادامه مطلب